... Niech w twej pamięci, miła, odżyje październik

I nasz zbłąkany, zadumany krok,

Gdyśmy wśród płomienistych, cynobrowych cierni,

Mijając czarnych sosen metaliczny stok,

To i to drzewo milcząc odwiedzali w gości,

I gdy nas dzielił pełen szczęścia gniew,

Słuchali, może zabrzmi tajnie z wysokości

— O śnie, co jeszcze nie jest — wśród gałęzi śpiew...

Przełożył
Jarosław Iwaszkiewicz