Smutna dziewczyna z fotografii

płakać nie umie, nie potrafi.

Trzyma na ustach liść uśmiechu

i jest jak drewno bez oddechu

smutna dziewczyna z fotografii.

Nie ma już nic pomiędzy nami,

zgasły wieczory z księżycami

i lasy zgasły, gdzie igliwie

nosiło stopy twe wstydliwie.