1

Wspomnij o mnie, gdy noc znika,

Gdy z różanego przestworza,

Ponad góry Uskołyka

Wybłyska poranna zorza...

Sercem już jestem przy tobie,

Choć okiem błądzę po niebie,

Wdzięczny sen wznawiając w sobie,

W rannej zorzy witam ciebie.

2

Wspomnij o mnie, gdy noc znika,

Gdy na złociste przestworza

Ponad ujściem Uskołyka

Nurza się wieczorna zorza...

Ja ślę w nieba tę myśl tkliwą,

Którą żywię bez ustanku:

«Bądź niewinną i szczęśliwą

Do wieczora, jak w poranku».