Śmierć tak nie otwiera oczu jak miłość

Dokąd biegniesz Ofelio

Jak węże czają się nenufary

Na twoich dłoniach

podobnych do konwalii

nie było noża ani krwi

A w tobie dzwony dzwoniły

chichotały gwiazdy odlatywał ptak

w skroniach gasł ogień

Kulawa nadzieja piła grog w gospodzie

Po dwóch kroplach czułości

wybrałaś wieczność