Gdybym miał niebios ozdobne tkaniny,

Z haftem złotego i srebrnego światła,

Ciemne, półmroczne, błękitne tkaniny

Nocy, przedświtu i dziennego światła,

Rozpostarłbym je, rzucił pod twe stopy:

Lecz mnie, żebraka, stać tylko na sny;

Rzuciłem rozpostarte sny pod twoje stopy;

Stąpaj ostrożnie — depczesz moje sny.

Przełożył
Stanisław Barańczak