tego ranka

nie przyczeszê w³osów

u³o¿y³y mi siê na ramieniu

kochanka

*

przyszed³e¶ wreszcie

wiêc wypu¶ci³am wa¿ki

trzymane dot±d w zamkniêciu

mych piêciu palców

jesiennego tego wieczoru

*

z niepoliczonych stopni

jakie wiod±

do mego serca

on wzi±³ byæ mo¿e

wszystkiego jeden lub dwa

*

w ka¿dym pokoju

za¶wieæcie wszystkie ¶wiat³a

w ka¿dym wazonie

u³ó¿cie maki i ró¿e

nie dla pociechy

ale za karê

bo tutaj pewna kobieta

zapomniawszy pochwaliæ

nie umiej±c odpowiedzieæ

nagle zap³akaæ chcia³a

z powodu jakiego¶ g³upstwa

*

zechciej zrozumieæ prosz±

na wyspie twojego serca

bez po¿ywienia ¿yj±c±

a nie mog±c± ju¿ uciec

wygnank± jak± dzi¶ jestem

Prze³o¿y³ Aleksander Janta