Pieszczone maj± gniewy, nieszczyre odmowy,

Prêdkie s± do jednania, ³agodne w rozmowy.

Bezpieczne maj± ¶miechy, miêkkie ca³owania,

S³odkie krople ³ez, w ¿alu uciête wzdychania.

Wstydliwego wejrzenia, serca lêkliwego,

Bezpieczne zbyt poznawszy, rozumu bystrego,

Pe³ne we wszem niestatku i miary nie maj±,

Lub w gniewie lub w mi³o¶ci, z brzegów wylewaj±.

Nic taiæ nie umiej±, zwierz± siê ka¿demu,

Chwali je kto z g³adko¶ci, bardzo rady temu.

Czego chc±, to bardzo chc±, ani siê ich zbawisz,

Odmówiszli, nie³aski wiecznej siê nabawisz.

Niskie lubi± uk³ony, wysoko patrzaj±.

G³adko¶ci za¶ fortelem ró¿nym nadstawiaj±.

Lat sobie umykaj± a m³odo¶ci ¿ycz±,

Gospodyniami wszêdzie i swe cnoty licz±.

Te s± onych humory w tych wierszach zamknione,

Lecz nie wszytkich cnych matron sprawy naganione.