Ziemia pode mną spada...

Niebo — gałąź natchniona nie istniejącego drzewa.

W twoich oczach — nie widzę. Palę słowa za sobą.

Po raz pierwszy wiem, że można się zabić — kochając.

I krew w sobie uciszyć — by cię nie zbudziła.

A listy — pod kamieniami jak twój głos

który słyszę — gdy wracam do siebie.