
|
Woda
W poprzek — wp³aw — przep³yn±æ ¿ycie — pruj±c czas jak p³ótno piersi± (wp³aw: naj¿ywsz± — wp³aw: najczulsz± — wp³aw: najtkliwsz± — wp³aw: najszczersz±), kochaæ w³asne mocne miê¶nie w smuk³ych rêkach, w prê¿nych nogach — w³asnym sercem jak gotykiem wk³uæ siê prosto w serce Boga —
Nie chcieæ byæ symfoni± ca³±, ale d¼wiêcznym, g³o¶nym tonem — nie chcieæ byæ wszech¶wiatem ca³ym, ale l¶ni±cym elektronem — drgaæ religi± ciep³ych pulsów, nerwy rani±c, serce dra¿ni±c — ¿yæ kochaniem, kochaæ ¿ycie — w poprzek — wp³aw — rzutami ramion.
P³yn±æ szczerym pragnieñ sterem w niezniszczalno¶æ ¿ywych têsknot, krzyczeæ: ¿yjê, krzyczeæ: pragnê, krwi± namiêtn± wali têtno — w poprzek — wp³aw — przekre¶liæ morze i do kresu przybiæ hardo — poznaæ ¶mieræ — têtni±cym ¿yciem zach³ysn±wszy siê po gard³o. 28 X 1933
|
Copyright © 1999-2008 • MI£OSNE•INFO • Wiersze, wierszyki i mi³o¶æ