wiersze

wierszyki

Zuzanna Ginczanka

Waga

Po czym poznaje siê mi³o¶æ?Czy po tajemnym wzburzeniu,

które ogarnia, gdy spotykasz kr±g³± spadzisto¶æ ramienia,

s³odsz± ni¿ inne siedmiokroæ? Czy te¿ po strojach skrzydlatych,

które haftujesz nici± i w które zaplatasz kwiaty,

¿eby okazaæ siê piêkn± i godn± p³omienia w oku ?

Czy te¿ po wiernym nawyku stopionych ze sob± kroków

i zestrojonych oddechów i rêki, która spotyka

zawsze gotow± rêkê, gdy jest spragniona dotyku?

Albo byæ mo¿e po uldze, z jak± powrócisz z zamêtu

do twarzy jak do ojczyzny, do której sun± okrêty

z bardzo dalekiej podró¿y? Albo byæ mo¿e po tym,

¿e krzykniesz, przebity zdrad±, zerwiesz siê,

padniesz z powrotem, znowu siê zerwiesz i krzykniesz,

i znów ci os³abnie cia³o jak go³±b trzepocz±cy, przeszyty pierzast±

[strza³±?

Po czym poznaje siê mi³o¶æ? Z³±czeni mocnym u¶ciskiem

stoj± oboje strwo¿eni, ka¿de tym cia³em zbyt bliskim, i milcz±c

[szukaj± znaków.

Dwa nieruchome pos±gi dojrzysz pod chmur± p³yn±c±, nad wod±,

[w której dwa pstr±gi

goni± chmury odbicie albo noc ca³±, do rana,

¶cigaj± znak Kozioro¿ca, Lwa, Ryby i Barana.

U¶cisk ich z³±czy³ pod chmur±, nad wod±. Jakim¿e prawem?

Odbici w strumieniu rw±cym wa¿± powoli tê sprawê.

Oto s± oczy w oczach, oto na ustach oczy

i oto usta w ustach. Jak¿e¿ j± poznaæ? Po czym?

Czy po tych strojach skrzydlatych, czy po tych

strojach skrzydlatych, które haftujesz nici± i w które zaplatasz kwiaty?

Jedno zdejmuje Znak Wagi, raz ze strumienia, raz z nieba,

i mówi z ogromnym smutkiem: — Po tym, ¿e znaku nie trzeba.

Rok 1938


sitemap